2019 ഒക്ടോബറിലെ ഒരു പുലർച്ചെ, അറുപത്തിനാലുകാരിയായ ലുദ്മില ഹുസൈനോവ (Liudmyla Huseinova) തന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെട്ടെന്നാണ് കാറിലെത്തിയ ഒരുസംഘം ആളുകൾ അവളെ ബലമായി പിടിച്ചുകയറ്റി കൊണ്ടുപോയത്. അതൊരു ഭീകരമായ സ്വപ്നത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. 2014 മുതൽ റഷ്യ കൈയടക്കി വെച്ചിരുന്ന യുക്രൈൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ അതീവ രഹസ്യമായ തടവറകളിൽ ഒന്നിലേക്കാണ് അവൾ എറിഞ്ഞുചെയ്യപ്പെട്ടത്. “എന്റെ ജീവിതത്തിലെ മൂന്ന് വർഷവും 13 ദിവസവും… അവരെന്നെ ശാരീരികമായും മാനസികമായും തകർത്തു കളഞ്ഞു,” ലുദ്മില ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ ദിനങ്ങളെ കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നു.
അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ സംഘത്തിൽ മുൻപ് യുക്രൈൻ പോലീസിൽ ട്രാഫിക് ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന, പിന്നീട് റഷ്യൻ അനുകൂല വിമതർക്കൊപ്പം ചേർന്ന യൂറി തെമെർബെക്ക് എന്ന 56-കാരനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് ആ തടവറയിൽ വെച്ച് റഷ്യൻ ഉച്ചാരണമുള്ള ഒരാൾ ലുദ്മിലയെ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുമ്പോൾ തികഞ്ഞ പരിഹാസത്തോടെ അത് നോക്കിനിന്നതും ഇതേ തെമെർബെക്ക് ആയിരുന്നു. യുക്രൈൻ ജനതയെ റഷ്യൻ തടവറകളിൽ ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇരയാക്കിയ തെമെർബെക്ക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള മൂന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ബി.ബി.സി വേൾഡ് സർവീസ് നടത്തിയ വിപുലമായ അന്വേഷണത്തിലൂടെ ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. രാജ്യാന്തര നിയമങ്ങളുടെയോ നീതിപീഠങ്ങളുടെയോ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ, നിലവിൽ റഷ്യയിലും റഷ്യൻ അധീന ഉക്രൈൻ പ്രദേശങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കുകയാണ് ഈ കുറ്റവാളികൾ!
“എന്റെ ആത്മാവും ശരീരവും അവർ തകർത്തെറിഞ്ഞു”
2014-ൽ റഷ്യ യുക്രെയ്ന്റെ ക്രിമിയ പിടിച്ചടക്കിയ കാലത്ത് ഒരു പോൾട്രി ഫാമായിൽ സേഫ്റ്റി എഞ്ചിനീയറായി ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു ലുദ്മില. യുദ്ധത്തിൽ അനാഥരായ കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കാനും യുക്രൈൻ സൈനികർക്ക് ഭക്ഷണമെത്തിക്കാനും അവർ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. സ്നേഹസൂചകമായി സൈനികർ ഒപ്പിട്ടുനൽകിയ ഒരു യുക്രൈൻ പതാകയുടെ ചിത്രം സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തതാണ് അവരെ റഷ്യൻ അനുകൂലികളുടെ ശത്രുവാക്കിയത്. ‘ചാരപ്രവർത്തി’ ആരോപിച്ച് അവരെ ‘ഇസൊല്യാറ്റ്സിയ’ (Izolyatsia) എന്ന അതിക്രൂരമായ പീഡനകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി.
“ഒരു ഉണങ്ങിയ പഴത്തെ നോക്കുന്നത് പോലെയാണ് അവർ എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിയത്. രാവിലെ 6 മണി മുതൽ രാത്രി 10 മണി വരെ ഞങ്ങൾ ഒരേ നിൽപ്പ് നിൽക്കണം. രാത്രികളിൽ കൺതുളയ്ക്കുന്ന വെളിച്ചം മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചുനിൽക്കും. തൊട്ടടുത്ത മുറികളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുകേൾക്കുന്ന ആൾക്കാരുടെ അലർച്ചയും നിലവിളികളും ഇന്നും എന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്…” ലുദ്മില ഓർക്കുന്നു. തടവറയിൽ വെച്ച് ക്രൂരമായ ലൈംഗിക അതിക്രമത്തിന് ഇരയായപ്പോൾ, കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥർ അത് കണ്ട് പരിഹസിച്ച് ചിരിക്കുന്നത് അവരെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചു.
മുഖമില്ലാത്ത വേട്ടക്കാർ, തകർന്ന ജീവിതങ്ങൾ
തങ്ങളെ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ വേട്ടയാടിയവരുടെ മുഖങ്ങൾ ലുദ്മില ഓർത്തെടുക്കുന്നുണ്ട്. ഒരിക്കൽ തദ്ദേശീയമായി ട്രാഫിക് പോലീസുകാരനായിരുന്ന യുരി ടെമെർബെക് (Yurii Temerbek) എന്ന യുക്രൈൻ സ്വദേശി റഷ്യൻ പക്ഷത്തേക്ക് മാറുകയും ലുദ്മിലയെ ക്രൂരമായി ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കാൻ റഷ്യൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് ഒത്താശ ചെയ്തുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് അയാൾ തന്റെ മക്കൾക്കും പേരക്കുട്ടികൾക്കുമൊപ്പം റഷ്യയിൽ ഒരു സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്നു എന്നറിയുമ്പോൾ ലുദ്മിലയുടെ നെഞ്ച് തകരുന്നു.
മറ്റൊരു ഗാർഡായ റുസ്ലാൻ യെരിയോമിചേവ് (‘യെർമാക്’) എന്നയാൾ മണ്ണും മാലിന്യങ്ങളും കലർത്തിയ പച്ച ഭക്ഷണം ലുദ്മിലയെക്കൊണ്ട് നിർബന്ധിച്ച് കഴിപ്പിച്ചു. “ആ ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചി എന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും മാറില്ല. ഇന്നും ഭക്ഷണത്തിന്റെ മണം അടിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഛർദ്ദിക്കാൻ വരും,” അവർ പറയുന്നു. യുക്രൈന് വേണ്ടിയാണോ നിൽക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ച് തലയിൽ ചാക്കുമൂടി ഇയാൾ ലുദ്മിലയെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുമായിരുന്നു. ഇന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഈ പീഡകർ തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചിരിച്ചുല്ലസിച്ച് വിനോദയാത്രകൾ നടത്തുന്ന ചിത്രങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ലുദ്മില ചോദിക്കുന്നത് ഒന്നുമാത്രം: “അവർ സ്വതന്ത്രരായി നടക്കുന്നു, അവർ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ എത്രയോ വർഷങ്ങളാണ് തട്ടിയെടുത്തത്!”
റഷ്യൻ തടവറകളുടെ ഭീകര ശൃംഖല
ബി.ബി.സി നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിൽ ഇത്തരം 93 അനൗദ്യോഗിക പീഡനകേന്ദ്രങ്ങൾ യുക്രെയ്നിലും, നൂറിലധികം കേന്ദ്രങ്ങൾ റഷ്യയിലുമുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ടാക്സ് ഓഫീസുകൾ, ഹോട്ടലുകൾ, ഗാരേജുകൾ എന്നിവപോലും തടവറകളാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ജനനേന്ദ്രിയങ്ങളിൽ വൈദ്യുതാഘാതമേൽപ്പിക്കുക, ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുക, ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങൾ നടത്തുക എന്നിവ ഇവിടെ സർവ്വസാധാരണമാണ്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മനുഷ്യാവകാശ വിഭാഗം ഈ പീഡനങ്ങൾ വ്യവസ്ഥാപിതമാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
വറ്റിവരണ്ട കണ്ണീർപ്പാടങ്ങൾ
2022-ൽ ഒരു തടവുപുള്ളികളെ കൈമാറ്റം ചെയ്തപ്പോഴാണ് ലുദ്മിലയ്ക്ക് മോചനം ലഭിച്ചത്. തന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ വന്ന സുഹൃത്തുക്കൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയുമ്പോൾ തനിക്ക് മാത്രം കരയാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് ലുദ്മില പറയുന്നു. “എന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെല്ലാം മരവിച്ചുപോയിരുന്നു. എനിക്ക് കരയാൻ കണ്ണീരില്ലായിരുന്നു. ഇന്നും എനിക്ക് ഉറക്കെ നിലവിളിക്കണം എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ പോലും ശബ്ദം പുറത്തുവരുന്നില്ല…” നിലവിൽ കിയീവ് നഗരത്തിൽ ഭർത്താവിനൊപ്പം കഴിയുന്ന ലുദ്മില, തന്നെപ്പോലെ തടവറകളിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ സഹായിക്കാനുള്ള ഒരു സംഘടന നടത്തുകയാണ്.
ശരീരം തളർന്നിട്ടും തോൽക്കാത്ത പോരാട്ടങ്ങൾ
മറ്റൊരു ഇരയായ ഒലെക്സി സിവക് (Oleksii Sivak) എന്ന 42-കാരനായ നാവികന്റെ അനുഭവവും വ്യത്യസ്തമല്ല. അധിനിവേശ സമയത്ത് പ്രായമായവർക്ക് ഭക്ഷണവും സഹായവും നൽകിയെന്ന ‘കുറ്റത്തിനാണ്’ ഇയാളെ റഷ്യൻ സേന തടവിലാക്കിയത്. ജനനേന്ദ്രിയങ്ങളിൽ വൈദ്യുതാഘാതമേൽപ്പിച്ചാണ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഇയാളെ ചോദ്യം ചെയ്തതും പീഡിപ്പിച്ചതും.
അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിലും റഷ്യയിലുമായി ഇതുപോലെ ഇരുനൂറോളം രഹസ്യ പീഡന കേന്ദ്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് കണക്കുകൾ. ആയിരക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാരാണ് അവിടെ ഇന്നും ക്രൂരതകൾക്കിരയാകുന്നത്.
നീതിയ്ക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്
ഇത്രയേറെ ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിച്ച കുറ്റവാളികളായ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നിലവിൽ റഷ്യയിലും മറ്റും തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ അന്വേഷണസംഘം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, ഇതൊന്നും ഈ അതിജീവിതരുടെ ഉള്ളിലെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തെ തളർത്തുന്നില്ല. ലുഡ്മില ഇന്ന് കീവ് നഗരത്തിൽ ഇരുണ്ട തടവറകളിൽ കഴിയുന്ന മറ്റ് സ്ത്രീകൾക്ക് താങ്ങായി പ്രവർത്തിക്കുകയാണ്.
“എനിക്ക് നീതി എന്നാൽ പ്രതികാരമല്ല. ഈ മനുഷ്യർ ബോധപൂർവ്വം ചെയ്ത ക്രൂരതകൾക്ക് നിയമത്തിന് മുന്നിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം. അവരുടെ കുട്ടികളെങ്കിലും ഇതെല്ലാം അറിയണം. ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചവർ വെറും കുറ്റവാളികളായിരുന്നുവെന്ന്” ലുഡ്മില പറയുന്നു.
