സൂര്യോദയത്തിന്റെ വെളിച്ചം വീഴുമ്പോൾ 29-കാരിയായ മനീഷ (യഥാർത്ഥ പേരല്ല) തന്റെ മരുന്നുസഞ്ചിയുമെടുത്ത് ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങും. താലിബാൻ ഭരണത്തിന് കീഴിൽ, വീടുകളിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ട നൂറുകണക്കിന് അഫ്ഗാൻ സ്ത്രീകൾക്ക് ഈ യാത്രയാണ് ഏക പ്രതീക്ഷ. പെൺകുട്ടികളുടെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസവും ജോലിയും താലിബാൻ വിലക്കിയ രാജ്യത്ത്, ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്ന അപൂർവ്വം വനിതാ ഡോക്ടർമാരിൽ ഒരാളാണ് മനീഷ. സാമൂഹിക വിലക്കുകൾ, കുടുംബത്തിന്റെ എതിർപ്പുകൾ, താലിബാന്റെ കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾ എന്നിവ കാരണം ആശുപത്രികളിൽ പോകാൻ സാധിക്കാത്ത സ്ത്രീകൾക്ക് മനീഷയുടെ ഈ ഗൃഹസന്ദർശനം ജീവൻ രക്ഷാമാർഗ്ഗമാണ്.
പട്ടിണിയും വിലക്കുകളും തളർത്തുന്ന ആരോഗ്യം
ഒരു സന്നദ്ധ സംഘടനയുടെ ഭാഗമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന മനീഷയുടെ സംഘം പ്രതിദിനം പത്തിലധികം വീടുകൾ സന്ദർശിക്കുകയും ഇരുപതോളം രോഗികളെ പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദശാബ്ദങ്ങൾ നീണ്ട യുദ്ധങ്ങൾ കാരണം സ്വന്തം നാടുകളിൽ നിന്നും കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരും, അനാഥരാക്കപ്പെട്ടവരുമാണ് ഇവിടുത്തെ ഭൂരിഭാഗം സ്ത്രീകളും. വനിതാ ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ കൂടെ ഒരു ആൺതുണ (മഹ്രം) ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് താലിബാൻ നിർബന്ധമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. യാത്രയിലുടനീളം കൂടെവരുന്ന ഈ പുരുഷന്മാർക്ക് യാതൊരു വേതനവും ലഭിക്കില്ല. അതിനാൽ തന്നെ ഇവരുടെ ടീമിലെ ജീവനക്കാരുടെ എണ്ണം 14-ൽ നിന്ന് ഏഴായി കുറഞ്ഞു.
നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്ന ചില പ്രധാന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ
മതിയായ ചികിത്സ ലഭിക്കാതെ വിട്ടുമാറാത്ത രോഗങ്ങളുമായി ജീവിക്കുന്നവരാണ് ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകളിൽ അധികവും. വേദന അവരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ചില വീടുകളിൽ പുരുഷന്മാർ വനിതാ ഡോക്ടർമാരെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കാറില്ല. “തലമുറകളായി ഞങ്ങളുടെ സ്ത്രീകൾ വീട്ടിൽ തന്നെയാണ് പ്രസവിക്കുന്നത്, ഡോക്ടർമാർ വന്ന് അവരെ അലസരും ബലഹീനരുമാക്കുകയാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് മരുന്നുകൾ പോലും നിഷേധിക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ട്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ (UNFPA) കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഗർഭിണികളുടെ മരണനിരക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതലുള്ള രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി കാരണം വിദേശസഹായങ്ങൾ നിലച്ചതോടെ സ്ഥിതി കൂടുതൽ ഗുരുതരമായി.
മനുഷ്യത്വം മരവിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾക്കാണ് താൻ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതെന്ന് മനീഷ പറയുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകാത്തതിന്റെ പേരിൽ ഭർത്താവിന്റെയും ബന്ധുക്കളുടെയും ക്രൂരമായ മർദ്ദനമേറ്റ് നട്ടെല്ല് തകർന്ന് തളർന്നുപോയ 20-കാരിയായ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം തനിക്ക് ഇപ്പോഴും മറക്കാനാവില്ലെന്ന് അവർ ഓർത്തെടുക്കുന്നു.
പ്രകാശമായി മാറുമ്പോൾ
പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ചില നിമിഷങ്ങളുമുണ്ട്. പക്ഷാഘാതം വന്ന് രണ്ട് വർഷമായി വീടിന് പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിയാതിരുന്ന 40-കാരിയായ ഒരു സ്ത്രീക്ക് വീൽചെയർ നൽകിയപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട സന്തോഷത്തിന്റെ തിളക്കം തനിക്ക് വലിയ ഊർജ്ജമാണ് നൽകിയതെന്ന് മനീഷ പറയുന്നു.
താലിബാന്റെ ഭീഷണികളും കല്ലുകടികളും നിരന്തരം നേരിടേണ്ടി വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അഫ്ഗാനിലെ പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീകൾക്ക് വേണ്ടി പോരാട്ടം തുടരാൻ തന്നെയാണ് മനീഷയുടെ തീരുമാനം. “എന്റെ സന്ദർശനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീകളുടെ പുഞ്ചിരിയും കണ്ണീരും ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് പിന്മാറാൻ കഴിയില്ല. എനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഈ ചെറിയ സഹായം പോലും അവർക്ക് വളരെ വലുതാണ്,” മനീഷ തന്റെ വാക്കുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
