“എനിക്ക് അവശേഷിക്കുന്ന ഒരേയൊരു കുടുംബം എന്റെ അമ്മയാണ്. അമ്മയെ എനിക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല,” നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അലീൻ കാസിവ എന്ന 28-കാരി പറയുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഒരു ആഴ്ചയായി അലീൻ തന്റെ രോഗിയായ അമ്മയ്ക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നു, വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നു, സ്നേഹത്തോടെ പരിചരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഈ സ്നേഹ പരിചരണത്തിനിടയിലും തന്റെ ജീവൻ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എബോള കവർന്നേക്കാമെന്ന കടുത്ത ഭീതിയിലാണ് അവൾ. കിഴക്കൻ കോംഗോയെ നടുക്കി ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ എബോള വ്യാപനം പടർന്നുപിടിക്കുമ്പോൾ, അലീനെപ്പോലെ ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളാണ് അവിടെ മരണത്തോട് പൊരുതുന്നത്. ഒരു സാധാരണ ഫേസ് മാസ്ക് മാത്രമാണ് അലീന്റെ ഏക സുരക്ഷാ കവചം. എബോള ബാധിച്ചതാണോ എന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ പോലും അമ്മയെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ അവൾക്ക് ഭയമാണ്. കാരണം, രോഗികളെ ചികിത്സിക്കുന്ന നഴ്സുമാർ പോലും അവിടെ കൂട്ടത്തോടെ മരണത്തിന് കീഴടങ്ങുകയാണ്.
സ്ത്രീകൾ കൂടുതൽ അപകടസാധ്യതയിൽ?
എബോള വ്യാപനത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ ബുനിയ നഗരത്തിലെ ഡോക്ടർമാർ വ്യക്തമാക്കുന്നത് അനുസരിച്ച്, ആഫ്രിക്കൻ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ത്രീകളാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും വീടുകളിലെ ആദ്യ പരിചരണക്കാർ. “രോഗബാധിതർക്ക് കുളിക്കാൻ സൗകര്യമൊരുക്കുന്നതും, ഭക്ഷണം നൽകുന്നതും, അവരുടെ അഴുക്കായ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നതുമെല്ലാം സ്ത്രീകളാണ്. ഈ പരിചരണമാണ് അവരെ രോഗത്തിന്റെ ഒന്നാമത്തെ ഇരകളാക്കി മാറ്റുന്നത്,” എന്ന് കാരിബുനി വാ മാമൻ ക്ലിനിക്കിലെ ഗൈനക്കോളജി വിഭാഗം ഡയറക്ടർ ഡോ. ഫുറാഹ എലിസബത്ത് പറയുന്നു.
ഗർഭിണികളുടെ നിസ്സാഹായത
ഈ പ്രതിസന്ധി ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നത് ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകളെയാണ്. അഞ്ച് മാസം ഗർഭിണിയായ ആനി എക്യാംബോ തന്റെ ഭയം പങ്കുവെക്കുന്നു: “ചികിത്സിക്കുന്ന നഴ്സുമാർ പോലും മരിച്ചു വീഴുമ്പോൾ എങ്ങനെ ഭയപ്പെടാതിരിക്കും? ഒരു സാധാരണ പരിശോധനയ്ക്ക് പോലും ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ എനിക്ക് പേടിയാണ്.”
അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ കടുത്ത ദൗർലഭ്യം
ബുനിയയിലെ പ്രാദേശിക ക്ലിനിക്കുകളിൽ ഇതുവരെയും ആരോഗ്യ അധികൃതരിൽ നിന്നും യാതൊരുവിധ പ്രതിരോധ സാമഗ്രികളും ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ചെറിയ മാസ്കുകളും ഹാൻഡ് സാനിറ്റൈസറും മാത്രമാണ് ഇവിടുത്തെ ഏക ആശ്രയം. വീടുകളിൽ രോഗികളെ പരിചരിക്കുന്ന പല സ്ത്രീകളും തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത് എബോളയാണെന്ന് പോലും അറിയാതെയാണ് അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നത്. അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനയായ ‘ഡോക്ടേഴ്സ് വിത്തൗട്ട് ബോർഡേഴ്സ്’ വ്യക്തമാക്കുന്നത് അനുസരിച്ച്, പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കാൾ വേഗത്തിലാണ് വൈറസ് ഇപ്പോൾ പടർന്നുപിടിക്കുന്നത്.
നിലവിൽ കോംഗോയിൽ 344 സ്ഥിരീകരിച്ച കേസുകളും 60 മരണങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ രോഗവ്യാപനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വ്യാപ്തിയും ഭീകരതയും എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് ഇപ്പോഴും ആർക്കും കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ജീവൻ പണയം വെച്ചും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ പരിചരിക്കുന്ന ഈ സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹം അടിയന്തിരമായി ഇടപെടേണ്ടതുണ്ട്.
